KONU:
20. yüzyılın başındaki İngiltere’de, üç farklı sosyal sınıfın kaderi sembolik bir mülk olan “Howards End” malikanesi etrafında kesişir. Bir tarafta entelektüel, idealist ve özgür ruhlu Schlegel kardeşler (Margaret ve Helen); diğer tarafta ise katı, pragmatik ve varlıklı iş dünyasını temsil eden Wilcox ailesi yer alır. Bu iki ailenin dünyası, Margaret’ın (Emma Thompson) yaşlı Ruth Wilcox (Vanessa Redgrave) ile kurduğu derin dostlukla sarsılır. Ruth, ölüm döşeğindeyken çok sevdiği evi Howards End’i Margaret’a bırakır ancak Wilcox ailesi bu vasiyeti gizler. Hikayeye alt sınıftan, tutunmaya çalışan genç kâtip Leonard Bast’ın da dahil olmasıyla; miras, mülkiyet, sınıf çatışması ve kadın hakları üzerine kurulu trajik bir olaylar silsilesi başlar.
YORUM (Spoiler İçermez):
Howards End, sinema tarihinde “dönem filmi” türünün nasıl hem görkemli hem de derinlikli olabileceğinin en somut kanıtıdır. Yönetmen James Ivory, Viktorya sonrası Edward dönemi İngiltere’sini sadece kostüm ve dekorlarla değil, o dönemin ruhundaki tüm çatlaklarla birlikte resmeder. Filmin sinematografisi Tony Pierce-Roberts’ın imzasını taşır; kır sahnelerinin pastoral huzuru ile Londra’nın gri ve boğucu sanayileşmesi arasındaki görsel geçişler, sınıfsal uçurumu sessizce vurgular.
Filmin asıl gücü, Emma Thompson’ın kariyerine damga vuran ve ona Oscar getiren Margaret Schlegel performansıdır. Thompson, karakterinin hem naifliğini hem de sarsılmaz iradesini muazzam bir zarafetle dengeler. Anthony Hopkins ise Wilcox karakterinde, duygu sömürüsüne kaçmadan muhafazakar bir otoriteyi simgeler. Richard Robbins’in klasik müzik tınılarını andıran hüzünlü ve sofistike besteleri, sanat yönetimindeki kusursuz detaylarla (gümüş takımlar, keten elbiseler, tozlu kitaplıklar) birleşince ortaya tam bir görsel şölen çıkar. Sosyal etkisi bakımından film, Forster’ın meşhur “Yalnızca bağlantı kur” (Only connect) felsefesini merkeze alarak; paranın, kültürün ve vicdanın modern dünyada nasıl bir sınav verdiğini anlatır.
Puanım: 7,5/10
BONUS:
Film, 1993 yılında tam 9 dalda Oscar’a aday gösterilmiş ve “En İyi Kadın Oyuncu”, “En İyi Uyarlama Senaryo” ve “En İyi Sanat Yönetimi” dallarında üç heykelciği kucaklamıştır.
Emma Thompson, Margaret Schlegel rolü için o kadar uygundu ki, senaryoyu okur okumaz James Ivory’ye bir mektup yazarak bu karakterin ruhunu ne kadar iyi anladığını belirtmiş ve seçmelere gerek kalmadan rolü almıştır. Ayrıca, filmin bir sahnesinde kullanılan ve filme adını veren Howards End malikanesi aslında bir dönem E.M. Forster’ın çocukluğunu geçirdiği “Rooks Nest” adlı evden esinlenilerek seçilmiştir.
Helena Bonham Carter’ın canlandırdığı Helen karakterinin hamile olduğu sahnelerde oyuncunun gerçekten hamile olması gerekmiyordu; ancak çekimler sırasında Carter hamile olduğunu fark edince bu durum filme doğal bir gerçeklik katmıştır.
KÜNYE:
| Başlık | Bilgi |
| Yönetmen | James Ivory |
| Yapımcı | Ismail Merchant |
| Senarist | Ruth Prawer Jhabvala (E.M. Forster’ın romanından) |
| Oyuncular | Emma Thompson, Anthony Hopkins, Helena Bonham Carter, Vanessa Redgrave |
| Müzik | Richard Robbins |
| Görüntü Yönetmeni | Tony Pierce-Roberts |
| Kurgu | Andrew Marcus |
| Stüdyo | Merchant Ivory Productions |
| Yapım Yılı | 1992 |
| Tür | Dram, Romantik, Dönem Filmi |
| Süre | 142 Dakika |
| Ülke / Dil | Birleşik Krallık / İngilizce |
FRAGMAN:
DAHA FAZLASI:
-
IMDB: Howards End IMDB Page
-
Rotten Tomatoes: Howards End RT
-
Wikipedia: Howards End Wikipedia