KONU:

Stephen King’in “Rita Hayworth ve Shawshank’in Kefareti” adlı kısa öyküsünden Frank Darabont tarafından beyazperdeye aktarılan film, suçsuz olduğunu iddia etmesine rağmen eşini ve aşığını öldürmek suçundan müebbet hapis cezasına çarptırılan bankacı Andy Dufresne’in (Tim Robbins) hikâyesini anlatıyor. 1947 yılında Shawshank Eyalet Hapishanesi’ne adım atan Andy, burada dış dünyanın acımasızlığından bile daha sert olan bir hapishane hiyerarşisiyle tanışır. Ancak Andy, alışılmış mahkûm profilinden çok uzaktır. Sabrı, zekası ve umuda olan sarsılmaz inancıyla, başta hapishane kaçakçısı “Red” (Morgan Freeman) olmak üzere tüm mahkûmların hayatına dokunacaktır. Frank Darabont’un bu ilk uzun metraj yönetmenlik denemesi, bir kaçış hikâyesinden ziyade, parmaklıklar ardında yeşeren sarsılmaz bir dostluğun ve insan ruhunun özgürleşme çabasının destanıdır.

YORUM (Spoiler İçermez):

Esaretin Bedeli, sinema tarihinin “en sevilen” filmi unvanını tesadüfen almadı. Teknik kusursuzluğu bir yana, filmin evrensel bir dille “umut” kavramını işlemesi onu ölümsüz kılıyor. Roger Deakins’in o döneme damga vuran soğuk gri ve mavi tonlardaki sinematografisi, hapishane atmosferinin klostrofobik etkisini hissettirirken, Andy’nin iç dünyasındaki ışığı da ustalıkla yansıtıyor. Frank Darabont’un yönetmenliği ise son derece yalın ama bir o kadar da vurucu; seyirciyi acele ettirmeden, karakterlerin yıllar içindeki değişimine ve yaşlanmasına tanıklık ettiriyor. Oyunculuklar açısından karşımızda bir ustalık sınıfı var. Tim Robbins’in sakin ve gizemli Andy performansı, Morgan Freeman’ın o meşhur kadife sesiyle hayat verdiği Red karakteriyle muazzam bir kimya yakalıyor. Thomas Newman’ın hüzünlü ama umut dolu notaları, filmin duygusal yükünü her sahnede bir kat daha artırıyor. Film, adaletin her zaman tecelli etmediği bir dünyada, insanın kendi içsel adaletini ve özgürlüğünü nasıl inşa edebileceğini gösteriyor. Sinema tarihinde “sabır” ve “metanet” kelimelerinin karşılığı olan bu yapıt, sadece bir hapishane dramı değil; insan onuruna yazılmış en güzel şiirlerden biridir. Sosyal etkisi öyle büyüktür ki, vizyona girdiği dönemde gişede beklenen başarıyı yakalayamamış olsa da, VHS ve televizyon gösterimleriyle bir fenomene dönüşmüştür. Puanım: 8,5/10 Filmin vizyona girdiği 1994 yılı, sinema için “mucize yıl” olarak kabul edilir; nitekim Pulp Fiction ve Forrest Gump ile aynı dönemde yarıştığı için 7 dalda aday olduğu Oscar töreninden eli boş dönmüştür. İlginç bir bilgi: Filmde Red karakteri kitapta “İrlandalı kızıl saçlı bir adam” olarak betimlenir, ancak Morgan Freeman o kadar etkileyici bir seçme vermiştir ki karakter siyahi olmasına rağmen filmde kalmıştır (filmdeki “Belki de İrlandalı olduğum içindir” şakası buna bir göndermedir). Andy’nin kanalizasyon borusunda süründüğü meşhur sahnede kullanılan sıvı aslında çikolata şurubu, talaş ve su karışımıydı. Bir diğer detay ise; Andy’nin hapishane kütüphanesini büyütmek için yıllarca yazdığı mektupların, aslında gerçek hayatta da kütüphane bağışları konusunda toplumsal bir farkındalık yaratmış olmasıdır.

KÜNYE:

Özellik	Bilgi
Yönetmen	Frank Darabont
Yapımcı	Niki Marvin
Senarist	Frank Darabont (Stephen King’in eserinden)
Oyuncular	Tim Robbins, Morgan Freeman, Bob Gunton, William Sadler
Müzik	Thomas Newman
Görüntü Yönetmeni	Roger Deakins
Kurgu	Richard Francis-Bruce
Stüdyo	Castle Rock Entertainment
Yapım Yılı	1994
Tür	Dram / Suç
Süre	142 Dakika
Ülke / Dil	ABD / İngilizce

FRAGMAN:

 

DAHA FAZLASI:

IMDB, Rotten Tomatoes, Wikipedia