CENNETSİ YARATIKLAR (HEAVENLY CREATURES) 1994
Peter Jackson'ın az bilinen hazinesi Cennetsi Yaratıklar, gerçek bir trajediden beslenen, hayal gücünün bir sığınağa mı yoksa bir silaha mı dönüştüğünü sorgulayan benzersiz bir yapıt. Rahatsız edici, lirik ve görsel olarak büyüleyici bir suç hikâyesi.
KONU:
1950’li yılların Yeni Zelanda’sında geçen film, yaşanmış gerçek bir cinayet vakasını (Parker-Hulme davası) konu alıyor. Orta sınıfa mensup, içine kapanık Pauline (Melanie Lynskey) ile üst sınıftan gelen, hayalperest ve dışa dönük Juliet (Kate Winslet), okulda tanışır tanışmaz birbirlerine kopmaz bir bağla bağlanırlar. Her iki genç kız da yaşadıkları dünyanın sıradanlığından nefret etmekte ve kendi yarattıkları “Dördüncü Dünya” adındaki fantastik krallığa kaçmaktadırlar. Ancak bu yoğun dostluk, çevreleri ve aileleri tarafından “tehlikeli bir takıntı” olarak görülmeye başlar. Ailelerinin onları ayırma çabası, kızların hayal dünyasındaki karanlık tarafı uyandıracak ve onları geri dönülmez, kan dondurucu bir eyleme sürükleyecektir. Peter Jackson, bu trajik süreci bir suç dramından ziyade, görkemli bir görsel şiir tadında anlatıyor.
YORUM (Spoiler İçermez):
Cennetsi Yaratıklar, Peter Jackson’ın dehasını “Lord of the Rings” öncesinde müjdeleyen parlak işlerinden biri. Filmin başarısı, seyirciyi sadece bir cinayete tanıklık ettirmesinde değil; o cinayete giden yoldaki ergenlik hezeyanlarını, yalnızlığı ve aidiyet arzusunu çok iyi anlamlandırmasında yatıyor. Jackson, kızların hayal dünyasını yansıtmak için kullandığı o dönem için devrim niteliğindeki görsel efektlerle (Weta Digital’ın doğuşu diyebiliriz), gerçek dünya ile fantezi arasındaki çizgiyi ustalıkla bulanıklaştırıyor. Alun Bollinger’ın hareketli kamerası, kızların coşkusunu ve artan histerilerini takip ederken izleyiciyi de o nefes kesici tempoya dahil ediyor. Oyunculuklar açısından film tam bir hazine sandığıdır. Sinema tarihine bu filmle “Merhaba” diyen Kate Winslet, daha o günden nasıl bir oyuncu olacağının sinyallerini vererek; Juliet’in hem kibirli hem de kırılgan yapısını muazzam yansıtıyor. Melanie Lynskey ise Pauline karakterinde sessiz ama derinden gelen bir fırtınayı başarıyla canlandırıyor. Peter Dasent’ın müzikleri, Mario Lanza’nın operatik seslenişleriyle birleşerek filmin epik ve bir o kadar da marazi havasını besliyor. Film, sosyal bir eleştiri olarak da 50’li yılların muhafazakâr toplum yapısının, “farklı” olan genç ruhları nasıl köşeye sıkıştırdığını ve onları nasıl canavarlaştırabileceğini cesurca gösteriyor. Teknik anlamda sanat yönetimi, kızların kil figürlerinin canlandığı o masalsı sahnelerde adeta zirveye ulaşıyor. Puanım: 7,7/10BONUS:
Film, 1995 yılında “En İyi Özgün Senaryo” dalında Oscar adaylığı kazanmış ve Venedik Film Festivali’nde Gümüş Aslan ödülüne layık görülmüştür.
Şaşırtıcı bir bilgi: Filmdeki Juliet karakteri gerçek hayatta cezasını çektikten sonra adını değiştirip Anne Perry adıyla dünyaca ünlü bir polisiye yazarı olmuştur; ancak geçmişindeki bu olay filmin vizyona girmesiyle birlikte gazeteciler tarafından ortaya çıkarılana kadar kimse onun o meşhur katil kız olduğunu bilmiyordu.
Peter Jackson ve eşi Fran Walsh, senaryoyu yazarken dava dosyalarını ve Pauline’in günlüklerini o kadar titizlikle incelemişlerdir ki, filmdeki pek çok diyalog doğrudan o günlüklerden alınmıştır. Bir diğer detay ise; filmde kızların hayran olduğu tenor Mario Lanza’nın sesinin kullanımı için Jackson’ın büyük bir telif mücadelesi vermiş olmasıdır.
KÜNYE:
| Özellik | Bilgi |
| Yönetmen | Peter Jackson |
| Yapımcı | Jim Booth |
| Senarist | Fran Walsh, Peter Jackson |
| Oyuncular | Kate Winslet, Melanie Lynskey, Sarah Peirse, Diana Kent |
| Müzik | Peter Dasent |
| Görüntü Yönetmeni | Alun Bollinger |
| Kurgu | Jamie Selkirk |
| Stüdyo | WingNut Films / New Zealand Film Commission |
| Yapım Yılı | 1994 |
| Tür | Dram / Suç / Biyografi |
| Süre | 99 Dakika |
| Ülke / Dil | Yeni Zelanda / İngilizce |