KONU:
Joe Cabot ve oğlu “Nice Guy” Eddie, büyük bir elmas soygunu için birbirini hiç tanımayan altı profesyonel suçluyu bir araya getirir. Kimliklerini gizli tutmak amacıyla her birine bir renk adı verilir: Bay Beyaz, Bay Turuncu, Bay Sarışın, Bay Pembe, Bay Kahverengi ve Bay Mavi. Ancak kusursuz görünen bu plan, soygun sırasında polisin beklenmedik müdahalesiyle tam bir kaosa dönüşür. Soygunun kendisini asla görmediğimiz filmde, hayatta kalan ekip üyeleri eski bir depoda toplanır. İçlerinden birinin polis muhbiri olduğundan şüphelenmeye başladıklarında, gerilim ve güvensizlik yerini kanlı bir hesaplaşmaya bırakır. Harvey Keitel ve Tim Roth’un başını çektiği kadro, sadakat ve ihanet arasındaki o ince çizgiyi Tarantino’nun o meşhur, doğrusal olmayan anlatımıyla iliklerimize kadar hissettirir.
YORUM (Spoiler İçermez):
Reservoir Dogs, modern sinemanın en saf ve en dinamik başlangıçlarından biridir. Quentin Tarantino, bu filmle “tür sinemasını” alıp üzerine kendi entelektüel ve pop-kültür sosunu dökerek yepyeni bir tür yaratmıştır. Filmin en çarpıcı teknik özelliği, bir soygun filmi olmasına rağmen soygun anını hiç göstermemesi; bunun yerine karakterlerin psikolojisine ve diyalogların ritmine odaklanmasıdır. Andrzej Sekuła’nın geniş açılı sinematografisi, deponun klostrofobik havasını ve karakterler arasındaki gerilimi adeta bir tiyatro sahnesi derinliğinde sunar.
Oyuncu kadrosu tam bir “uyum” mucizesidir. Michael Madsen’ın Bay Sarışın karakteriyle sergilediği o tekinsiz sakinlik ve meşhur “kulak kesme” sahnesindeki dansı, sinema tarihinin en ikonik anlarından biridir. Steve Buscemi’nin bahşiş verme üzerine yaptığı o açılış konuşması ise Tarantino diyaloglarının ne kadar “sıradan ama dahi” olabileceğinin kanıtıdır. Müzik kullanımı, özellikle 70’lerin “Super Sounds of the Seventies” radyo programı konseptiyle filme yedirilmiş olması, şiddet sahneleriyle yaratılan o tezat estetiği doruğa çıkarır. Sosyal etkisi bakımından film, düşük bütçeli bağımsız yapımların nasıl devasa bir kültürel etki yaratabileceğini tüm dünyaya göstermiştir. Kurgu masasında Sally Menke’nin yarattığı o parçalı zaman akışı, izleyiciyi bir yapbozun parçalarını birleştirir gibi ekran başında tutar.
Puanım: 9,0/10
BONUS:
Filmin o kadar düşük bir bütçesi vardı ki, oyuncuların birçoğu çekimlerde kendi kıyafetlerini kullanmak zorunda kalmıştır; o meşhur siyah takım elbiseler aslında oyuncuların gardıroplarından veya ucuz dükkanlardan toplanmıştır.
Bay Sarışın’ın dans sahnesi tamamen doğaçlamadır. Michael Madsen, senaryoda sadece “dans eder” yazdığı için o anki ruh haliyle o unutulmaz figürleri sergilemiştir. Ayrıca, filmdeki Bay Turuncu karakterinin dairesi, aslında ana çekim mekanı olan deponun (eski bir morg) üst katıdır; prodüksiyon bütçeden tasarruf etmek için her köşeyi değerlendirmiştir.
Film, Sundance’te gösterildiğinde büyük sükse yapmış ancak hiçbir ana ödül kazanamamıştır; buna rağmen Miramax tarafından keşfedilerek bir dünya fenomenine dönüşmüştür.
KÜNYE:
| Başlık | Bilgi |
| Yönetmen | Quentin Tarantino |
| Yapımcı | Lawrence Bender, Harvey Keitel |
| Senarist | Quentin Tarantino |
| Oyuncular | Harvey Keitel, Tim Roth, Michael Madsen, Steve Buscemi, Chris Penn |
| Müzik | Çeşitli Sanatçılar (Little Green Bag, Stuck in the Middle with You vb.) |
| Görüntü Yönetmeni | Andrzej Sekuła |
| Kurgu | Sally Menke |
| Stüdyo | Live Entertainment, Dog Eat Dog Productions |
| Yapım Yılı | 1992 |
| Tür | Suç, Gerilim, Dram |
| Süre | 99 Dakika |
| Ülke / Dil | ABD / İngilizce |
FRAGMAN:
DAHA FAZLASI:
-
IMDB: Reservoir Dogs IMDB Page
-
Rotten Tomatoes: Reservoir Dogs RT
-
Wikipedia: Reservoir Dogs Wikipedia