Düğün Yemeği, Ang Lee’nin “Baba Bilir” (Father Knows Best) üçlemesinin ikinci halkasıdır ve yönetmenin batıdaki başarısının kapılarını aralayan yapıttır. Film, bir yandan son derece eğlenceli bir “yanlışlıklar komedisi” gibi görünse de, aslında muazzam bir sosyolojik gözlem barındırır. Ang Lee, doğu ve batı kültürlerinin çatışmasını, eşcinsel bir bireyin muhafazakar bir aile yapısı içindeki varoluş mücadelesini hiçbir tarafı karikatürize etmeden, büyük bir şefkatle anlatır.

Sinematografik açıdan film, New York’un dar apartman dairelerinden görkemli ve gürültülü düğün salonlarına kadar her mekanı, karakterlerin içsel sıkışmışlığını veya özgürleşmesini vurgulamak için ustalıkla kullanır. Müzikler, sahnelerin duygusal tonuna göre doğu ve batı enstrümanlarını harmanlayarak hikayenin çok kültürlü yapısını destekler. Ang Lee’nin yönetmenliği o kadar dengelidir ki; izleyiciyi bir sahnede kahkahalarla güldürürken, bir sonraki sahnede babanın sessiz kabullenişiyle hüzne boğabilir. Film, aile bağlarının aslında ne kadar kırılgan ama bir o kadar da esnek olabileceğini, sevginin bazen “bilmezden gelmek” bile olabileceğini çok zarif bir dille ifade eder. Bu yapım, evrensel bir hikayeyi kültürel detaylarla zenginleştiren, sinemanın birleştirici gücüne dair gerçek bir başyapıttır.

Puanım: 7,6/10

BONUS: