KONU:

New York’un puslu sokaklarında yaşayan Leon (Jean Reno), işinde kusursuz ama sosyal hayatta bir çocuk kadar saf ve yalnız bir kiralık katildir. Onun tek dostu, her gün özenle suladığı saksı çiçeğidir. Ancak hayatı, yozlaşmış bir narkotik polisi olan Norman Stansfield (Gary Oldman) ve ekibi tarafından ailesi katledilen 12 yaşındaki Matilda’nın (Natalie Portman) kapısını çalmasıyla tamamen değişir. Mathilda’nın intikam hırsı ile Leon’un profesyonel disiplini arasında tuhaf, kırılgan ve derinden etkileyici bir bağ kurulur. Leon, küçük bir kıza hayatta kalmayı ve “temizliği” öğretirken; Mathilda da ona hissetmeyi ve yaşamayı hatırlatacaktır. Luc Besson’un bu görsel şöleni, alışılagelmiş aksiyon kalıplarını yıkan, sevginin en karanlık yerlerde bile filizlenebileceğini gösteren trajik bir büyüme hikâyesidir.

YORUM (Spoiler İçermez):

Leon, 90’lar Fransız stilinin Amerikan aksiyon estetiğiyle buluştuğu eşsiz bir noktada duruyor. Luc Besson, filmi “iki çocuğun hikâyesi” olarak tanımlar; biri bedenen çocuktur, diğeri ise ruhsal olarak hiç büyümemiştir. Filmin sinematografisi, New York’un kirli atmosferini sütün saflığıyla birleştirerek görsel bir zıtlık yaratır. Eric Serra’nın müzikleri, özellikle sahnelerin gerilimini ve hüznünü mükemmel bir dengeyle izleyiciye aktarır. Oyunculuk performansları ise filmi kült mertebesine taşıyan asıl güçtür. Jean Reno, az konuşan ama bakışlarıyla dünyaları anlatan Leon karakterinde devleşirken; o dönem henüz bir çocuk olan Natalie Portman, sinema tarihinin en etkileyici çıkışlarından birini yaparak olgunluğu ve masumiyeti aynı potada eritir. Ve tabii ki Gary Oldman… Sinema tarihinin en “karizmatik” ve en ürkütücü kötü adamlarından biri olan Stansfield karakteriyle, her sahnesinde ekranı adeta ateşe verir. Sanat yönetimi, Leon’un minimal yaşam tarzı ile Stansfield’ın kaotik dünyasını harika bir şekilde ayırır. Leon, sadece bir intikam filmi değil; iki yarım insanın birleşerek tam bir “sevgi” oluşturma çabasıdır. Filmin finali ise, sinema tarihindeki en ikonik ve duygusal vedalardan biri olarak hafızalara kazınmıştır. Puanım: 7,8/10

Film, Çek Cumhuriyeti’nde düzenlenen Aslan Ödülleri’nde En İyi Yabancı Film ödülünü kazanmış ve Fransa’nın Oscar’ı sayılan César Ödülleri’nde 7 dalda aday gösterilmiştir. İlginç bir bilgi: Natalie Portman, Mathilda rolü için 2000 aday arasından seçilmiştir; ancak ailesi başlangıçta senaryodaki bazı sahnelerden dolayı rolü reddetmiş, Besson senaryoda düzenleme yapınca Portman’ın oynamasına izin verilmiştir.

Gary Oldman’ın meşhur “EVERYONE!” (HERKES!) diye bağırdığı sahne tamamen doğaçlamadır; yönetmen sadece Oldman’ın biraz sesini yükseltmesini istemiş, Oldman ise o ikonik çıkışı yaparak hem yönetmeni hem de set ekibini şaşırtmıştır. Leon’un sürekli süt içmesi ise, onun aslında büyümemiş ve masum kalmış yanını simgeleyen bilinçli bir senaryo tercihidir.

KÜNYE:

Özellik	Bilgi
Yönetmen	Luc Besson
Yapımcı	Patrice Ledoux
Senarist	Luc Besson
Oyuncular	Jean Reno, Natalie Portman, Gary Oldman, Danny Aiello
Müzik	Eric Serra
Görüntü Yönetmeni	Thierry Arbogast
Kurgu	Sylvie Landra
Stüdyo	Gaumont / Les Films du Dauphin
Yapım Yılı	1994
Tür	Suç / Dram / Gerilim
Süre	110 Dakika (Yönetmen kurgusu: 133 dk)
Ülke / Dil	Fransa / İngilizce

FRAGMAN:

 

DAHA FAZLASI:

IMDB, Rotten Tomatoes, Wikipedia