İçeriğe geç

MASUMIYET ÇAĞI (Age of Innocence) 1993

Martin Scorsese’nin kariyerindeki en zarif, en "sessiz" ama içten içe en gürültülü başyapıt. Genelde sokakların sertliğini anlatan Scorsese, bu kez 1870’lerin New York sosyetesinin o ipek eldivenli, acımasız dünyasına sızıyor.

  • 1993, Aşk, Drama, Tarihi

KONU:

1870’lerin New York’unda, yüksek sosyetenin katı kuralları ve gelenekleri içinde geçen bu hikaye, saygın avukat Newland Archer’ın trajik aşk üçgenini konu alıyor. Newland, toplumun onayladığı, nazik ve kusursuz genç kız May Welland ile nişanlıdır. Ancak May’in kuzeni Kontes Ellen Olenska, Avrupa’daki mutsuz evliliğinden kaçıp skandallarla dolu bir geçmişle New York’a dönünce Newland’ın dünyası sarsılır. Ellen, özgür ruhuyla Newland’ı büyüleyerek ona içinde hapsolduğu yapay dünyayı sorgulatır. Scorsese’nin Edith Wharton’ın Pulitzer ödüllü romanından uyarladığı bu filmde; Daniel Day-Lewis (Newland), Michelle Pfeiffer (Ellen) ve Winona Ryder (May) duyguların bastırıldığı ama arzunun her bakışta patladığı muazzam bir performans sergiliyorlar.

YORUM (Spoiler İçermez):

The Age of Innocence, sinema tarihinin en estetik ve en hüzünlü dönem dramalarından biridir. Martin Scorsese, bu filmi “kariyerimin en şiddetli filmi” olarak tanımlar; ancak buradaki şiddet silahlarla değil, yemek masalarındaki imalı sözlerle, buz gibi bakışlarla ve toplumsal dışlamayla uygulanır. Scorsese’nin o meşhur hareketli kamera kullanımı, burada lüks sofraların, paha biçilemez tabloların ve kabarık elbiselerin arasında süzülerek adeta o dönemin boğucu ama büyüleyici şatafatını bir karakter haline getirir. Filmin sanat yönetimi ve kostüm tasarımı kelimenin tam anlamıyla birer görsel şölen sunar. Dante Ferretti’nin kurduğu o muazzam setler, her detayıyla dönemin ruhunu yansıtırken, Gabriella Pescucci’nin kostümleri karakterlerin sosyal statülerini ve iç dünyalarını ele veren birer zırh gibidir. Daniel Day-Lewis, tutkusu ile görev bilinci arasında sıkışan adamın sessiz çığlığını öyle bir vakarla oynuyor ki, final sahnesindeki o sade ama yıkıcı an sinema tarihine kazınıyor. Elmer Bernstein’ın vals ritmindeki hüzünlü müziği ise, Newland’ın hiçbir zaman tam anlamıyla yaşayamadığı o “özgürlük rüyasına” ağıt yakar gibidir. Masumiyet Çağı, duyguların kelimelere dökülmediği ama her karede hissedildiği, görsel anlatımın zirve yaptığı bir başyapıttır.

Puanım: 7,8/10

BONUS:

Film, vizyona girdiği dönemde büyük bir görsel başarı elde ederek En İyi Kostüm Tasarımı dalında Oscar kazanmıştır. Şaşırtıcı bir bilgi: Martin Scorsese, bu filmi çekmeden önce aylar boyunca 19. yüzyıl New York yemek protokolleri üzerine çalışmış ve sofradaki gümüş takımların diziliminden, yemeklerin servis sırasına kadar her şeyin tarihsel olarak kusursuz olmasını sağlamıştır. Filmde Newland Archer’ın nişanlısı May Welland’ı canlandıran Winona Ryder, bu rolüyle o dönem kariyerinin ilk Oscar adaylığını (En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu) elde etmiştir. Filmin açılışındaki çiçek açma sahneleri, aslında 19. yüzyılın o “açmaya çalışan ama bastırılan” duygularına bir gönderme olarak tasarlanmış ve o dönem için oldukça ileri düzey bir sinematografik teknikle çekilmiştir.

KÜNYE:

Başlık Bilgi
Yönetmen Martin Scorsese
Yapımcı Barbara De Fina
Senarist Jay Cocks, Martin Scorsese (Edith Wharton’ın romanından)
Oyuncular Daniel Day-Lewis, Michelle Pfeiffer, Winona Ryder
Müzik Elmer Bernstein
Görüntü Yönetmeni Michael Ballhaus
Kurgu Thelma Schoonmaker
Stüdyo Cappa Production, Columbia Pictures
Yapım Yılı 1993
Tür Romantik Dram
Süre 139 Dakika
Ülke / Dil ABD / İngilizce

FİLM:

DAHA FAZLASI: