KONU:

Film, 18. yüzyıl Avrupa’sının en ünlü kastrat sanatçısı Farinelli lakaplı Carlo Broschi ile besteci ağabeyi Riccardo Broschi’nin fırtınalı ilişkisini anlatıyor. Çocukken sesini kaybetmemesi için ağabeyi tarafından hadım edilen Carlo, melekleri kıskandıran sesiyle kitleleri büyülemektedir. İki kardeş, “ses” ve “beste” üzerinden ayrılmaz bir ortaklık kurmuşlardır; hem sahnede hem de özel hayatlarında her şeyi paylaşmaktadırlar. Ancak Farinelli, efsanevi besteci Handel ile tanışınca ve kendi sanatsal kimliğini sorgulamaya başlayınca, ağabeyine olan bağımlılığı yerini büyük bir çatışmaya bırakır. Film, bir sanatçının zirveye tırmanışını, fiziksel kaybının ruhundaki derin izlerini ve müzik uğruna feda edilen bir hayatın trajedisini konu alıyor.

YORUM (Spoiler İçermez):

Gérard Corbiau’nun yönettiği Farinelli, sinematografik açıdan adeta bir Barok tabloyu andırır. Kostüm tasarımı, sanat yönetimi ve mekan seçimleri izleyiciyi 1700’lerin tiyatro salonlarına ve saraylarına ışınlar. Ancak filmin asıl başarısı, o dönemde nesli tükenmiş olan “kastrat” sesini teknik bir mucizeyle yeniden yaratmış olmasıdır. Film için bir kadın soprano ile bir erkek kontrtenorun sesleri dijital ortamda sentezlenmiş ve ortaya insan üstü, doğaüstü bir tını çıkarılmıştır. Bu ses, filmin sadece işitsel bir ögesi değil, bizzat ana karakteridir.

Oyunculuk tarafında Stefano Dionisi, Farinelli’nin hem kırılganlığını hem de bir rock yıldızını andıran sahne karizmasını başarıyla yansıtır. Film, sadece biyografik bir anlatı sunmakla kalmaz; yetenek, kıskançlık ve kardeşlik bağlarını psikanalitik bir derinlikle inceler. Riccardo’nun kardeşine duyduğu suçluluk karışımı hayranlık, filmin duygusal motorudur. Handel rolündeki Jeroen Krabbé ise, dönemin katı müzik anlayışını ve dehasını temsil ederek filme entelektüel bir ağırlık katar. Farinelli, müziğin fiziksel bir hazza ve acıya dönüştüğü, sinemada nadir rastlanan bir duygu yoğunluğu sunar.

Puanım: 7,7/10

Film, 1995 yılında “En İyi Yabancı Dilde Film” dalında Altın Küre kazanmış ve aynı dalda Oscar adaylığı elde etmiştir. Farinelli’nin sesini oluşturmak için gerçekleştirilen dijital ses mühendisliği süreci tam 17 ay sürmüştür; bu, o dönem için devrim niteliğinde bir teknolojik başarıdır.

Gerçek hayatta Farinelli ve Handel arasındaki rekabet filmde anlatıldığından çok daha karmaşıktı; hatta Farinelli, Londra’da Handel’in opera şirketini iflasın eşiğine getiren rakip bir şirketin yıldızıydı. Ayrıca filmin barok estetiği o kadar etkileyiciydi ki, vizyona girdiği dönemde Avrupa’da barok müziğe ve kontrtenor sanatçılarına olan ilgiyi yeniden canlandırmıştır.

KÜNYE:

FRAGMAN:

DAHA FAZLASI:

IMDB, Rotten Tomatoes, Wikipedia