KATİL DOĞANLAR (NATURAL BORN KILLERS) 1994
Katil Doğanlar (Natural Born Killers), sadece bir film değil; izleyicinin sinir uçlarıyla oynayan, bir Amerikan kabusu ve ana akım sinemanın gördüğü en saldırgan medya eleştirilerinden biri.
KONU:
Mickey (Woody Harrelson) ve Mallory (Juliette Lewis), her ikisi de çocukluk travmalarıyla yoğrulmuş, birbirine tutkuyla bağlı iki seri katildir. ABD boyunca çıktıkları yolculukta, arkalarında düzinelerce ceset bırakarak ilerlerler. Ancak onları “özel” kılan sadece işledikleri cinayetler değil, bu cinayetlerin medya tarafından nasıl pazarlandığıdır. Wayne Gale (Robert Downey Jr.) isimli hırslı bir televizyoncu, bu ikiliyi birer halk kahramanı ve reyting canavarına dönüştürür. Film, Mickey ve Mallory’nin kanlı yolculuğunun yanı sıra, toplumun şiddete olan açlığını ve medyanın bu şiddeti nasıl bir gösteriye dönüştürdüğünü, halüsinatif bir dille ekrana taşıyor.
YORUM (Spoiler İçermez):
Natural Born Killers, sinema tarihindeki en kaotik görsel kurgulardan birine sahiptir. Oliver Stone; 18mm, 35mm, animasyon, siyah-beyaz ve video görüntülerini sürekli birbirine çarptırarak izleyiciyi bilinçli bir şekilde rahatsız eder. Bu teknik tercih, medyanın bilgi kirliliğini ve toplumun parçalanmış dikkat süresini simgeler. Filmin sinematografisi Robert Richardson’ın elinde bir silaha dönüşür; yeşil ışıklar ve eğik açılar, karakterlerin çarpık zihin dünyasını yansıtır.
Oyunculuklar ise kelimenin tam anlamıyla “uçlarda” seyreder. Woody Harrelson’ın ürkütücü karizması ile Juliette Lewis’in çocuksu ama ölümcül enerjisi arasındaki kimya, filmin motorudur. Robert Downey Jr. ise, etik değerlerini reyting uğruna çöpe atmış gazeteci rolünde kariyerinin en enerjik performanslarından birini sergiler. Trent Reznor’ın (Nine Inch Nails) küratörlüğünü yaptığı müzikler, filmin anarşist ruhunu kusursuz bir endüstriyel gürültüyle besler. Film, yayınlandığı dönemde şiddeti özendirdiği gerekçesiyle çok eleştirilse de, asıl hedefi şiddeti uygulayanlar değil, o şiddeti mısır patlağı eşliğinde televizyondan izleyen “normal” toplumdur. Sinemanın sınırlarını zorlayan, kışkırtıcı ve görsel olarak hipnotize edici bir deneyimdir.
Puanım: 8,0/10
BONUS:
Filmin orijinal hikayesi aslında Quentin Tarantino’ya aittir. Ancak Tarantino, Stone’un senaryoda yaptığı köklü değişikliklerden (özellikle medya eleştirisi dozunun artırılmasından) o kadar rahatsız olmuştur ki, isminin jenerikte sadece “Hikaye Sahibi” olarak geçmesini istemiştir.
Filmdeki hapishane isyanı sahneleri, gerçek bir hapishane olan Illinois Eyalet Hapishanesi’nde çekilmiş ve figüran olarak gerçek mahkumlar kullanılmıştır. Çekimler sırasında Juliette Lewis, Tom Sizemore’un (Dedektif Jack Scagnetti) kaburgasını gerçekten kırmıştır.
KÜNYE:
| Başlık | Bilgi |
| Yönetmen | Oliver Stone |
| Yapımcı | Jane Hamsher, Don Murphy, Clayton Townsend |
| Senarist | David Veloz, Richard Rutowski, Oliver Stone (Hikaye: Quentin Tarantino) |
| Oyuncular | Woody Harrelson, Juliette Lewis, Robert Downey Jr., Tommy Lee Jones |
| Müzik | Brent Lewis (Müzik Süpervizörü: Trent Reznor) |
| Görüntü Yönetmeni | Robert Richardson |
| Kurgu | Hank Corwin, Brian Berdan |
| Stüdyo | Warner Bros., Regency Enterprises |
| Yapım Yılı | 1994 |
| Tür | Suç, Aksiyon, Dram |
| Süre | 118 Dakika (Yönetmen kurgusu: 122 dk) |
| Ülke / Dil | ABD / İngilizce |
FRAGMAN: