KONU:

1950’li yıllarda, İtalya’nın küçük bir adasında yaşayan Mario (Massimo Troisi), balıkçılık yapamayacak kadar saf ve hayalperest bir gençtir. Adaya siyasi sürgün olarak gelen efsanevi Şilili şair Pablo Neruda’nın (Philippe Noiret) gelişiyle, Mario’nun hayatı değişir. Mario, sadece ünlü şairin mektuplarını ona ulaştırmakla görevli özel bir postacı olur. Zamanla bu okuma yazması bile zayıf olan yerli genç ile dünya devi şair arasında benzersiz bir dostluk filizlenir. Neruda, Mario’ya kelimelerin büyüsünü ve metaforların gücünü öğretirken; Mario da bu yeni kazandığı bakış açısıyla aşık olduğu Beatrice’in (Maria Grazia Cucinotta) kalbini kazanmaya çalışır. Film, bir insanın sanat ve sevgi aracılığıyla kendi sesini bulma hikayesidir.

YORUM (Spoiler İçermez):

Il Postino, sinemanın insan ruhuna dokunabildiğinin en somut kanıtıdır. Yönetmen Michael Radford, filmi o kadar sade ve gösterişten uzak bir dille kurar ki, adanın rüzgarını, deniz tuzunu ve taze pişmiş ekmek kokusunu ekran başında hissedebilirsiniz. Filmin asıl büyüleyiciliği, teknik kusursuzluğundan ziyade taşıdığı derin melankoli ve samimiyettedir. Luis Bacalov’un o meşhur bandoneon tınılı teması, filmin duygusal yükünü her sahnede bir kat daha artırır ve sinema tarihinin en unutulmaz soundtracklerinden biri olarak hafızalara kazınır.

Massimo Troisi’nin performansı için “oyunculuk” demek yetersiz kalır; o, Mario karakteriyle bütünleşmiş, her bakışına ve duruşuna masumiyeti nakşetmiştir. Philippe Noiret ise Neruda rolünde, bilge bir baba figürü ile egolarından arınmış bir sanatçı profilini harika dengeler. Film, sadece bir aşk hikayesi değil; sınıfsal farkların, siyasi uyanışın ve doğanın sesini dinlemenin şiirsel bir dışavurumudur. Özellikle Mario’nun adanın seslerini kaydettiği o meşhur sahne, sinemanın işitsel gücünün zirvesidir. Il Postino, izleyiciye “şiir, onu yazana değil, ona ihtiyacı olana aittir” cümlesini iliklerine kadar hissettiren, bittiğinde boğazınızda düğüm bırakan bir başyapıttır.

Puanım: 8,0/10 Filmin çekim süreci gerçek bir fedakarlık hikayesidir. Başrol oyuncusu Massimo Troisi, çekimler sırasında çok ciddi bir kalp rahatsızlığı yaşıyordu ve doktorları acilen ameliyat olması gerektiğini söylemişti. Ancak Troisi, “Bu filmi kalbimle bitirmek istiyorum” diyerek ameliyatı reddetti ve her gün sadece birkaç saat çalışabildi. Ne yazık ki, filmin çekimleri bittikten sadece 12 saat sonra uykusunda hayatını kaybetti. Troisi, bu filmle ölümünden sonra “En İyi Erkek Oyuncu” dalında Oscar’a aday gösterilen nadir aktörlerden biri olmuştur. Ayrıca film, İngilizce olmayan bir yapım olmasına rağmen Akademi Ödülleri’nde “En İyi Film” dahil 5 dalda adaylık alarak büyük bir başarıya imza atmıştır.

KÜNYE:

Başlık	Bilgi
Yönetmen	Michael Radford
Yapımcı	Mario Cecchi Gori, Vittorio Cecchi Gori, Gaetano Daniele
Senarist	Anna Pavignano, Michael Radford, Massimo Troisi (Antonio Skármeta romanından)
Oyuncular	Massimo Troisi, Philippe Noiret, Maria Grazia Cucinotta
Müzik	Luis Bacalov
Görüntü Yönetmeni	Franco Di Giacomo
Kurgu	Roberto Perpignani
Stüdyo	Cecchi Gori Group, Blue Dahlia Productions
Yapım Yılı	1994
Tür	Dram, Romantik, Biyografi
Süre	108 Dakika
Ülke / Dil	İtalya, Fransa, Belçika / İtalyanca, İspanyolca

FRAGMAN:

 

DAHA FAZLASI:

IMDB, Rotten Tomatoes, Wikipedia