KONU:

C Blok, dışarıdan bakıldığında son derece modern, korunaklı ve steril görünen bir toplu konut sitesinde geçiyor. Filmin merkezinde, kağıt üzerinde devam eden ama aslında çoktan ruhunu kaybetmiş, çürüyen bir evliliğin içinde sıkışıp kalmış Tülay var. Tülay, anlamını yitirdiği hayatında bir çıkış ararken, evindeki hizmetçi Aslı ile sitenin kapıcısının oğlu Halit’i kendi yatağında sevişirken yakalar. Bu şoke edici an, Tülay için bir öfke patlamasından ziyade, bastırdığı korkularla, arzularla ve kendi sınıfının sahteliğiyle yüzleştiği derin bir içsel çöküşün kapısını aralar. Yönetmen Zeki Demirkubuz, bu ilk uzun metrajında Serap Aksoy’un canlandırdığı Tülay karakterinin izinde, mülkiyet, cinsellik ve modern insanın yabancılaşması üzerine tekinsiz bir keşif yolculuğuna çıkıyor. Genç Fikret Kuşkan ve Zuhal Gencer de bu tekinsiz atmosfere oyunculuklarıyla hayat veriyor.

YORUM (Spoiler İçermez):

C Blok, sadece Zeki Demirkubuz sinemasının ilk yapı taşı olmakla kalmıyor, aynı zamanda 1990’lar Türk sinemasında “Yeni Sinema” akımının ve bağımsız ruhun da habercisi niteliğini taşıyor. Film, dönemin yükselen trendi olan “site yaşamı” üzerinden muazzam bir sınıf ve yabancılaşma eleştirisi sunuyor. O yıllarda elitizmin ve modernitenin sembolü olan Ataköy’deki o devasa bloklar, Demirkubuz’un kamerasında modern bir hapishaneye dönüşüyor. Sitenin dış kaplamasındaki o temiz, batılı imaj; kapıcı dairesinin rutubeti ve burjuva evlerinin kuytu köşelerinde yaşanan ahlaki çözülmelerle tezat oluşturuyor. Teknik açıdan baktığımızda, bütçesizliğin getirdiği çiğlik, Ertunç Şenkay’ın loş ve klostrofobik görüntü yönetimiyle birleşerek filmin lehine çalışan bir “kirli” estetik yaratıyor. Demirkubuz, klasik anlatı sinemasının kurallarını daha ilk filminden yıkarak, olaylardan ziyade “durumların ve anların” peşine düşüyor. Serdar Keskin’in minimalist, adeta insanı huzursuz eden müzikleri de bu tekinsiz atmosferi tamamlıyor. Serap Aksoy, Tülay’ın o donuk, boşluğa bakan ve anlam arayan yüzünü sinemamıza armağan ederken; Selçuk Yöntem ve Zuhal Gencer yan rollerde harikalar yaratıyor. Tülay’ın dünyasını sarsan, kapıcının oğlu Halit rolündeki Fikret Kuşkan karakterin o sınıfsal sıkışmışlığını ve çiğ cinselliğini sadece bakışlarıyla bile o kadar net geçiriyordu ki, filmin yarattığı o tekinsiz sınıfsal çatışmanın en büyük taşıyıcılarından biri oluyor. C Blok; mülkiyet duygusunun insan ilişkilerini nasıl metalaştırdığını, insanın kendi güvenli alanında bile aslında ne kadar gözetlendiğini ve kapana kısıldığını çiğ, dürüst ve çok samimi bir dille yüzümüze çarpıyor. Demirkubuz’un ileride çekeceği Masumiyet ve Üçüncü Sayfa gibi başyapıtların o karanlık, varoluşçu ve felsefi fısıltılarını bu filmde çok net duyabiliyoruz. Puanım: 7,5/10

C Blok, Zeki Demirkubuz’un sinemaya adım atabilmek için kelimenin tam anlamıyla her şeyini ortaya koyduğu bir fedakarlık hikayesidir. Yönetmen, filmin senaryosunu bizzat büyüdüğü çevre olan Ataköy’deki o dev blokları gözlemleyerek yazmış ve çekebilmek için evindeki arabasını, eşyalarını satarak yapımcılığını da kendisi üstlenmiştir. Ayrıca sinemamızın bugün en usta oyuncularından biri olan Olgun Şimşek, henüz kariyerinin çok başında, neredeyse hiç konuşmadığı küçücük bir “sahildeki genç” rolüyle bu filmde karşımıza çıkar. Film, o yıl vizyona girdiğinde hak ettiği büyük gişeyi bulamamış olsa da, Sinema Yazarları Derneği (SİYAD) tarafından “En İyi Film” ve “En İyi Yönetmen” dahil önemli ödülleri toplayarak Demirkubuz efsanesinin fitilini ateşlemiştir.

KÜNYE:

FRAGMAN:

DAHA FAZLASI:

IMDB, Rotten Tomatoes, Wikipedia